Buiten

Mensen zijn niet gemaakt om binnen te zitten. Althans, dit mens niet. Ik denk het elke keer als ik buiten ben, vandaag onder de luifel van mijn tent terwijl ik koffie zet en de regen op het doek boven mij spat. Vroeger dacht ik het elke keer als ik ging zeilen. Meestal is het ochtend als ik dit denk, nu voor mijn tent, tijdens tochten op het Wad of het Lauwersmeer wanneer ik mijn kop voor het eerst die dag uit het luik van de kajuit stak. Je zou ook denken dat het meestal zomer is, maar dat is niet waar, ik denk het ook als ik in de herfst door de regen naar Amsterdam fiets of als ik in de winter mijn bomen snoei – omdat het steeds zo warm is, heb ik dat nu al een paar jaar tussen kerst en oud en nieuw gedaan.

Alleen kan ik niet buiten werken. Met een laptop is sowieso hopeloos, vanwege de zon en het scherm, maar ook op papier schiet het niet op. Een paar aantekeningen maken, daar blijft het bij. En lopen, als ik merk dat ik bagger schrijf, als de zinnen wel makkelijk uit mijn handen vloeien, maar niks zeggen en me beginnen te ergeren, dan wandel ik een halfuur tussen de bomen, tot ik weer een eenvoudige zin heb, een zin zonder ambities, die alleen zegt wat hij daar, op die plek moet zeggen.

Maar vandaag wordt het toch een poos binnen zitten, potlood in de hand, gebogen over een stapel papier, op zoek naar wat ik kan schrappen en misschien al iets schrijven van wat nog ontbreekt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s