Onrust

Er is van alles aan het schuiven. Afgelopen week heb ik mijn studiereis naar Engeland omgeboekt. Vanwege een aangelegenheid in mijn familie ga ik een maand later. Dat omboeken zelf stelde niet veel voor, het bestond vooral uit lang luisteren naar vreselijke wachtmuziek – laat ze daar een keuzemenu voor bedenken – en speuren op websites naar alternatieve slaapplaatsen. Het was de meest concrete, en meest beheersbare verschuiving.

Mijn trip naar Baskenland heeft me veel opgeleverd, meer zelfs dan waarvoor ik was gegaan. Uiteraard weer praktische zaken: ik weet van sommige locaties nu precies waar ze zijn, hoe ze eruit zien; ik heb een veel betere voorstelling bij Baskische beeldende kunst uit de tweede helft van de twintigste eeuw; op mijn werkkamer ligt een stapel documentatie waar ik naar hartelust mijn nieuwsgierigheid op kan botvieren.

Maar ik kwam ook terug met een schuivende roman. Ik dacht voor vertrek een aardig beeld te hebben van hoe een voltooide Ochtend op Denmark Hill zou zijn; bij terugkeer wist ik het niet meer zo zeker. De verhaallijn wel, die zal niet veel veranderen, maar de vorm kantelt, en daarmee de stijl, de toon, en onvermijdelijk dus ook wat ik wil zeggen met het boek.

Nu alleen nog uitvinden hoe die vorm precies kantelt. Mijn manier om dat te ontdekken, is uitproberen. Werkt een scène of hoofdstuk beter op manier A of manier B? Daar was ik net mee bezig, toen mijn redacteur vroeg of ik kon meedenken over een aanbiedingstekst voor de brochure en of ik ideeën had voor een omslag – januari 2018 is al best snel. Een week eerder had ik daar een kort en helder antwoord op kunnen geven, en volgende week denk ik ook wel weer, maar nu volgde een tamelijk knullig klinkend gestamel waarin al mijn twijfels en ideeën over elkaar struikelden.

Natuurlijk is dit goed, zo’n crisis. Creatieve onrust is het, en Ochtend op Denmark Hill zal er alleen beter van worden. Ik verwelkom het dus, en neem de stress voor lief. Dat was waarom je afgelopen weken niks van me hoorde. Ik had bedacht dit blog op een laag pitje te zetten, terwijl ik me concentreerde op het grote werk. Maar dat werkt niet, ik miste het. Ik ga slechter schrijven als ik niet af en toe dit doe. Je zult me dus misschien wat onregelmatiger hier zien de komende tijd, maar verdwijnen zal ik niet. En volgende keer heb ik het weer over een boek van een ander.

2 gedachten over “Onrust

  1. Pingback: Stem, personage, compositie – Matthijs Eijgelshoven

  2. Pierre Eijgelshoven

    Ben benieuwd later te horen wat de impact op het manuscript is geweest. Ook veel creativiteit bij het aanleveren van aankondigingen toegewenst.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s