Sneeuw uit context

In Hoorn en omgeving had het al gesneeuwd afgelopen woensdag, maar waar ik vandaan kwam nog niet en ook de straten in Santpoort waren niet wit. Het was dan ook een surrealistisch gezicht toen er voor mijn auto een andere invoegde die bedekt was door een dikke, witte laag, dak, motorkap en achterklep. Alle andere auto’s, de weg, de berm, bomen, struiken, huizen, ze droegen geen spoor van witte neerslag. Alleen die ene auto.

Dat bevreemdde me, maar werd eenvoudig verklaard door een van de aanwezigen in Bredero Boeken, de boekhandel in Santpoort Noord waar ik te gast was. Zij vertelde me van de sneeuw bij Hoorn. Op de terugweg heb ik overigens geen in sneeuw bedekte auto’s meer gezien, blijkbaar waagde niemand uit Hoorn zich verder zuidelijk.

Vlak voor kerst had ik een mailtje gekregen met de vraag of ik over Retour Calypso wilde komen praten. En dan niet iets vertellen, maar echt komen praten, in het programma ‘Schrijver te gast’. Veertien mensen kunnen meedoen en die hebben allemaal je boek gelezen – je bereidt geen praatje voor, je gaat in gesprek.

Nou, dat wilde ik wel, direct van lezers horen hoe ze op Retour Calypso reageren. Als je een boek schrijft, is het toch alsof je een zaadje in iemands hoofd plant en daarna wegloopt, zonder ooit te zien hoe goed de plant het doet.

Bredero Boeken is een fijne boekhandel, niet groot, wel veel boeken. Vanaf mijn stoel aan de grote tafel waar we met zijn allen aan zaten, zag ik uit mijn ooghoek de vertaling van Thomas Manns Joseph und seine Brüder op een plank staan. Het doet me goed als zo’n boek met een kleine oplage, een hoge prijs en een klein publiek gewoon in de winkel staat. Bestellen kan natuurlijk altijd, maar dat is wel saai.

Zo’n avond met lezers is dat niet. Veel vragen over keuzes, in compositie, in stijl, en over mijn schrijfproces. En sommige lezers denken mee:

‘Die kleren die ze in zee gooit, waarom verbrandt ze die niet?’

‘Die man die even komt opdagen, die Rico, dat hoeft voor mij niet zo.’

‘En dat andere jongetje, dat hoefde ook niet.’

Ik zeg dan maar niet dat juist dat het verhaal is, die zaken die niet makkelijk te duiden zijn, als de besneeuwde auto aan het begin van dit bericht. Dat het deze anomalieën zijn, deze oprispingen, deze schijnbaar tegen de ordening en compositie ingaande afwijkingen, die de vervreemding in de hand werken, de verwondering waardoor dat zaadje uitgroeit tot een plant.

Maar ik schrijf het nu wel op.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s